maandag 3 januari 2011

De ergste dag van het jaar

Het zal maar 3 januari zijn, de eerste werkdag in het nieuwe jaar. En ze zal maar opeens voor je staan. Met dat wapperende lijf, die wiebelende ogen en die welgemeende glimlach.
Je ziet dat ze zich ongemakkelijk voelt. De bovenlip die iets beweegt, de wat onzekere blik in haar ogen. Afgelopen zomer heeft ze het nog gevraagd: of je het wel waardeert als ze je Nieuwjaar wenst. Je bevestigde dat, maar geloofde ze het ook echt?  
Ze is een prima collega. Bijzonder hartelijk in de omgang met anderen, altijd attent, zeker wanneer het om persoonlijke zaken gaat. En hoewel jij zelf de voorkeur hebt voor een wat zakelijker benadering, zie je dat haar insteek bevorderend is voor het algehele werkklimaat.
Nu staat ze voor je, al dichterbij dan je lief is. Je wilt best je hand uitsteken, maar je weet dat zij liever een omhelzing zou willen. Met drie kussen. Vreselijk. Hoe kun je dit oplossen zonder haar het gevoel te geven dat je haar niet respecteert? 
Het zal maar 3 januari zijn, de eerste werkdag in het nieuwe jaar. En hij zal maar bij de koffieautomaat staan. Met die kaarsrechte houding, die droge ogen en die stoïcijnse blik. 
Je hebt geen idee of hij zich ongemakkelijk voelt. Je weet niet of hij het wel of niet waardeert als je hem een fijn Nieuwjaar wenst. Vorig jaar was er een moment waarop je het durfde vragen en zei hij: “Jazeker”. Zonder een spier te vertrekken. Je wou het best geloven, maar…
O, hij is een uitstekende collega, dat is het niet. Heel zorgvuldig in zijn taken, altijd integer en precies als het om de inhoud van het werk gaat. En je hebt al een paar keer gemerkt hoe prettig je het vindt als iemand rustig en onpartijdig blijft als er gedoe is in het team. Toch mis je dat contact. Maar hoe...?
Nou ja, dóe het gewoon: loop naar hem toe en wens hem wat je wilt wensen. Je meent het toch? Maar ook al sta je op dertig centimeter, je voelt die afstand, de bijna huivering bij hem. Vreselijk. Je weet zeker dat hij zo meteen zijn arm recht houdt. Gewoon een hand dan maar? Terwijl je alle andere collega's een kus hebt gegeven? Je wilt hem toch laten weten dat je hem net zo waardeert als iedereen?

--

Geen opmerkingen:

Een reactie posten