Starten

Starten. Hoe doe je dat? Mijn vrouw denkt enkele seconden en pakt het dan op, als het gevoel goed is. En knalt dan door, met veel enthousiasme en af en toe een diepe zucht. 

Voor mij werkt het anders. Ik kan snel 'ja' tegen iets zeggen en vind dat ik dan ben begonnen. Ik ben dat dan ook, in de zin dat er van alles open staat om te 'ontvangen in welke richting het moet gaan'. Vaag? Sorry, duidelijker kan ik het niet maken, ben al blij dat er zo'n zin uitrolt.

Gaandeweg begin ik wat op te schrijven, aanzetjes tot een idee een werkvorm of een product. Vanaf een mogelijk begin, maar ook vanaf zijwegen. Met gebruik van logica, maar ook associatief. En vooral: steeds weer opnieuw.

Wat goed werkt, is met iets anders bezig gaan. Nou ja, ogenschijnlijk dan. Want blijkbaar is alles met elkaar verbonden, zo merk ik als er opeens een idee komt voor een nieuwe alinea, of een totaal andere invalshoek. Alsof ik naar links moet kijken om rechts te kunnen zien. 

Voor anderen is het niet altijd goed te volgen. En dan druk ik me voorzichtig uit. Dat ik er niet over praat, werkt niet in m'n voordeel. Wil ik dat dan niet? Jawel, maar niet vanuit een eigen behoefte. Zoals mijn vrouw dat wél heeft, als ze met iets bezig is waar ze vol van is. Die wil dat gevoel van gezamenlijkheid. En krijgt ook graag wat bevestiging. Dat ik vind dat ze het goed doet, en dat ik er alle vertrouwen in heb dat het gaat slagen. 

Ik hoef dat samengevoel niet zo. En bevestiging? Waarvoor dan? Maar ik vind het wel vervelend als zij daar last van heeft. Dat ze denkt dat ik haar erbuiten wil houden. Dat wil ik niet. Maar binnenlaten gaat ook wel wat ver. En is lastig, want ik ben niet zo met mijn binnenkant bezig. Veel meer met de binnenkant van anderen: mensen, organisaties, systemen, visies, landschappen en zo kan ik nog wel even doorgaan, realiseer ik me terwijl ik dit schrijf.

Ik doorgaan? 'Het' gaat door, een voortdurende stroom van alles wat is. Het komt allemaal samen (ook bijvoorbeeld verleden, heden, toekomst) in één moment. Dit moment. En dit. En als het niet van belang zou zijn, zou het me niet opvallen of zou het niet naar me toe komen. Dus... als ik een start maak, maak ik die steeds opnieuw. En is er altijd wel iets veranderd.

'Wat ben je aan het doen?' Ik schrijf een blog. 'Mag ik weten waarover?' Ja eh... over hoe ik ergens aan begin.  


--